دبی (دوبی هم نوشته میشود) یکی از شهرهای مهم امارات متحده عربی است. دبی یکی از هفت امارت امیر نشین امارت متحده عربی است. دبی بیشترین جمعیت را در میان این هفت امارت دارد و دومین امارت بزرگ آن بعد از ابوظبی می باشد. دبی از دیگر امارتهای امارات متحده عربى متمایز می باشد از این لحاظ که درآمد نفت آن تنها 6% از تولید ناخالص داخلی را تشکیل می دهد و اکثر درآمد امارت دبى از منطقه آزاد جبل علی یا (JAFZ) می باشد و همچنین از گردشگری و دیگر خدمات تجاری. تاسیسات و پیشرفتهای زیاد در صنایع و فعالیتهای مختلف در دبی باعث شده تا توجهات جهانی را در تمام زمینه ها و پروژه ها جلب کند، از جمله رویدادهای ورزشی و کنفرانسها.
وجه تسميت واصل نام « دبی » از دو حرف (د) و (با) تشکیل یافته یعنی (دبا) « دُبا » ،نام نوعی ملخ کوچک است قبل از اینکه بال در آورد، واین نوع ملخ در زمان گذشته در این منطقه وجود داشته به همین جهت نام منطقه (دُبا) گذاشته بودند که به مرور زمان به (دبی) تبدیل شدهاست.
مدتی هم این شهر «الوصل» نامیده میشد.
امارت دبی در جنوب کشور پهناور ایران قرار دارد و جزئی از کشور امارات متحده عربی می باشد.بسیاری از مردم ایران برای تجارت و تفریح به دبی سفر میکنند.
زبان رسمی عربی است اما انگلیسی، هندی، اردو، مالایی و تمیل نیز بصورت گسترده صحبت می شود. اسلام، مذهب و دین رسمی می باشد. 95 درصد مساجد و آخوندها سنی هستند. مساجد شیعه هیچ پولی از دولت دریافت نمی کنند و همگی خصوصی هستند. همچنین تعداد زیادی هندى و سیک و مسیحی در دبی وجود دارد. گروههای غیر مسلمان می توانند خانه ها و عبادتهای خودشان را داشته باشند. درحالیکه دولت امارات متحده مجوز قانونی به گروههای مذهبی نمی دهد، ممکن است برخی از امارتها استقلال داخلی به برخی از مذاهب بدهند. برای مثال در دبی مجوز قانونی به کلیسای مسیح مقدس نوین داده شده. دبی نیز تنها امارتی است که معابد هندو و معابد سیک ها دارد. طبق سرشمارى اخير بيشتر تعداد افراد ملت هندوستان در دبى استقرار دارد. گروههای غیر مسلمان، کمکهای نقدی را تنها می توانند از بین خود جمع آوری کرده و یا از خارج دریافت کنند و می توانند در ملا عام دینشان را تبلیغ کنند. اما از دین برگشتن یا توزیع نشریات مذهبی به شدت خلاف قانون بوده و علاوه بر جریمه نقدی و پیگرد قانونی، به خاطر رفتار توهین آمیز به آئين اسلام ، فرد مجرم را از کشور اخراج می کنند.
دبی و دیرا، بنادر مهمی برای تولید کنندگان غربی است. بیشتر مراکز مالی و بانکها در منطقه بندری می باشد. دبی اهمیتش را به عنوان یک مسیر تجاری در دهه 1970 و 1980 بدست آورد. شهر دبی تجارت آزاد طلا دارد. بندر جبل علی در دهه 1970 ساخته شده و بزرگترین بندر دست ساز بشر در جهان است. اما دبی به صورت فزاینده ای در حال پیشرفت به عنوان مرکزی برای صنایع خدماتی از قبیل IT و سرمایه گذاری می باشد. خطوط حمل و نقل توسط هواپیمایی امارات تقویت شده و در سال 2006 حدود 28 میلیون مسافر را جا به جا کرده. همچنین در دبی مناطق آزاد برای صنایع بخصوصی وجود دارد از قبیل شهر اینترنت دبی و شهر رسانه ی دبی، که با یک فیلتر محدود شده و برخی سایتها و سایتهای اسراییلی بسته است و فرستادن صدا در اینترنت غیرقانونی است. البته در مناطقی مثل TECOM (Dubai Technology, Electronic, Commerce & Media Free zone Authority) این سایتها بسته نیستند.
خور دبی شهر دبی را به ۲ بخش دیره و بر دبی تقسیم کرده. دو پل به نامهای قرهود و آل مکتوم که از روی خور و یک تونل به نام نفق الشندقه که از زیر آب میگذرد این ۲ قسمت را به هم مربوط میکنند.(دیره در شرق (راست)و بر دبی در غرب (چپ) قرار دارند) دیره محلی بازاری، سنتی و قدیمی و کارگری است. اما بخش بر دبی محلی است که مسئولین دبی قصد دارند از آن شهری مدرن با بافت مدرن درست کنند. خیابان شیخ زاید با ساختمانهای مجلل و بلند بناست پایین شهر جدید دبی شود که بزرگترین برج دنیا را در خود جای خواهد داد. بالای شهر دبی، ساحل کناری جمیرا خواهد بود با انواع ویلاهای مجلل چندین ملیون دلاری و پالمهایی که در دل خلیج فارس پی ریزی و بنا شده. حدود ۵۰ درصد سرمایهٔ وارد شده در سالهای اخیر به دبی از طریق بخش املاک بوده، به طوری که متقاضیان با خرید خانهها و آپارتمانها به صورت هوایی و ۹۹ ساله، صاحب امتیاز اقامت خواهند شد. قبلا اختیار خانه بدون اجاره کردن آن برای بیگانهتباران امکانپذیر نبود.
دبی در حال غنی ساختن فرهنگش می باشد با ساخت دهکده فرهنگی دبی که شامل موزه های هنری و کتابخانه ها و مدارس رقص و موزیک، فروشگاه کتابهای کمیاب و فضاهای باز برای تفریح و استراحت می باشد. دبی دارای چندین سالن تئاتر می باشد از جمله تالار سلطنتی، تئاتر جامعه دبی و تئاتر مدینه که میزبان بسیاری از کارهای هنری و تولیدات کشورهای غربی است. فستیوال بین المللی فیلم دبی، فستیوالی است که هر ساله برگزار شده و ستاره های دنیا را از سراسر جهان جذب می کند.
فرهنگ در درجه دوم بعد از خرید برای بازدیدکنندگان قرار دارد. مناظری از فرهنگ قدیم دبی درحالیکه این فرهنگ تحت سلطه سرعت سریع پیشرفت اقتصادی شده می تواند در مناطق اطراف نهرها دیده شود. ساختمانهای اطراف نهر نشانگر یک شهر قدیمی است. دهکده غواصی (قرية الغوص) و دهکده آثار (قرية التراث) ، ماهیگیری و یافتن مروارید را به نمایش می گذارد. از دیگر جاذبه ها می توان به خانه ى بيت شیخ سعید المكتوم ، موزه دبی و روستای حتا اشاره کرد. تاریخ این روستا به 2 تا 3 هزار سال قبل برمیگردد و شامل 30 ساختمان است و در 115 کیلومتری جنوبی شهر دبی در قلب کوههای حتا ودر امتداد رشتهٔ کوه حجر واقع شده. موزه دبی در سال 1971 به منظور نمایش سبک زندگی سنتی دبی ایجاد شد و شامل عتیقه جات و مصنوعاتی می باشد که از آفریقا و کشورهای آسیایی از طریق تجارت به دبی وارد شده، می باشد. مسجد شندغه نیز مسجدی با قدمت 200 ساله می باشد.
